یه وجب خاک اینترنت

هوا یه جوریه ،

طعم گس و ملستی توی هوا در جریانه که نشستنو سخت میکنه و یه بیقراری توی جون ادم میندازه ، درست در تضاد با استرسها و تنشهای بیهوده این روزهای اخر سال که جون ادمو میگیره .

وسوسه به جای گذاشتن همه چیز و رفتن بدجوری قلقلک میده ، یک نوع فرار از همه قید و بندها و باید ها و نباید ها ...

2 نوشته شده توسط غریبه در جمعه بیست و پنجم اسفند 1385 و ساعت 12:23 |

غزلخوانم مباش ،

اما به شعری ساده شادم کن .

اگر دیدی مرا بشناس

نمیگویم که یادم کن ...

غوطه ور شدن و رفتن هم لیاقت میخواد ...

2 نوشته شده توسط غریبه در جمعه هجدهم اسفند 1385 و ساعت 11:37 |

درباره ...

چه روزگار خوبی بود ، روزهای خوب بچگی ،
اون روزها که حرف های عشق ، یه رنگی بود و سادگی

اون روزها که دلخوشی مون ، چند تا مداد رنگی بود ،
حیف که زود تموم شدند ، چه روزهای قشنگی بود

چه قصّه های خوبی بود ، قصّه های مادربزرگ ،
قصّه ی شاه پریون ، قصّه ی اون برّه و گرگ

ببین که چه ساده گم شدیم ، توی بازی های روزگار
از اون روزهای بچگی ، حالا چی مونده یادگار

منوی وبلاگ

موضوعات

نوشته های پیشین

پیوندها

طراح قالب